Şu hayat denen zorlu ama bi' o kadar da keyifli yolculukta aklına gelebilecek her şey içiçe..
Mesela hüzün ve neşe içiçe..
Bi' de umut ve umar var, onlar da içiçe..
Aslına bakarsan neye tutunsak içiçe..
Kadınla erkek misal,kâh ruhen, kâh bedenen hep içiçe..
Anne ile bebek mesela..Tanrım! işte bu en büyük mucize!Onlar da değil mi ya içiçe..
Hayat mesela..Hiç düşündün mü azizim?Hah..
Cidden ama böyle sabah kalkınca,
Ya da bir metroda tıklım tıkış giderken,
Veyahut hasbel kader oturacak yer bulmuşsan,
Kulağında kulaklık en sevdiğin müzikle,
Elinde yarıya yaklaştığın kitabın sana hayatı yarıladığını,henüz yarılamadığını ya da çoktan yarıyı da geçtiğini fısıldarken,
Düşündün mü Azizim sen hiç?
Ölümle yaşam bile..Ne tezat değil mi?!Ama onlar dahi hep içiçe..
